AMERİKADA DOĞUM- KARAR AŞAMASI

Daha önce de bahsettiğim gibi öğrencilik yıllarımdan beri istediğim bir şeydi Amerika’da doğum yapmak. Katılan olur, olmaz ben Amerikan vatandaşı olmanın insanlara bazı avantajlar getirdiğine inanan biriyim.

Ortaokuldan beri Amerika’ya gidip geliyorum 2 dönem UC Berkeley’de ekonomi dersleri aldım ve hayatta en huzur bulduğum yer orası diyebilirim. Tabi ki bunda orada yaşayan teyzemin de etkisi kesinlikle yok sayılamaz. Dünyanın belki de en huzurlu, en pozitif insanı. Vatandaşlık avantajlarını da buna ekleyince orada doğum yapmamam için hiçbir neden yok dedim ve 29 haftalıkken tek başıma atladım Amerika’ya gittim.

Tabi bu kararı vermek burada yazmak kadar kolay olmadı. Hamile olunca o mantıklı, gerçekçi Eylül gitti; yerine sümüklü ağlak, duygusal bir Eylül geldi.  Yok, arkadaşlarım olmadan nasıl doğuracağım (zannedersin hepsi birer jinekolog efendime söyleyeyim birer ebe), ay Hakansız ne yaparım, aman annem ne zaman gelir, yok orada sağlık sistemi kötüymüş, istediğim zaman doktora ulaşamam derken eşim son noktayı koydu. “Somali’de doğurmayacaksın Eylül Amerika’ya gidiyorsun; acil karar ver yoksa uçağa binemeyeceksin”

Gitme Türkiye’de prensesler gibi doğurursun diyen annemi de karşıma alarak gitmeye karar verdim. Bu konuda ayrıca beni destekleyen herkese de teşekkür ederim; bana bunu ne kadar istediğimi hatırlatmasalardı şuanda çok yapmak istediğim bir şeyi yapamamış olacak; belki de uzun süre pişmanlık duyacaktım.

Gitmeden önce en çok eksikliğini hissettiğim şey tam aradığım şekilde Amerika’da doğumu anlatan bir yazı bulamamamdı. Tabi ki çok yardım aldığım bloglar oldu ama benim durumuma uyanını açıkcası bulamamıştım. Aslında o zaman kafama koydum ben gideceğim ve orada yaşadığım her şeyi en ufak detayıyla yazacağım ki benden sonra gitmek isteyen anne adayları yararlansın.

İlk iş doktor bulmaktı. Bu konuya neden bu kadar takıldım bilmiyorum. Meğersem ne de kolaymış orada doktor bulmak. yelp.com'i kullanarak gideceğim bölgedeki en iyi doktorları listeledim ve teyzeme gönderdim. Teyzem de orada tanıdıklarına sorarak bana dünya tatlısı bir doktor buldu. Eğer gittiğim yerde doğum yapmayı düşünen olursa adını seve seve paylaşırım.

İkinci aşama biletimi ayarlamaktı; teyzem San Francisco’da oturduğu için onun yanına gidecektim. İşin kötü olan kısmı oraya direkt uçuş yok ya Chicago ya da Los Angeles üstünden aktarmalı gidiyorsunuz. Girişte sıkıntı olur tek başıma ne yaparım diye az düşünmedim değil. Her ihtimale karşı aktarma yapacağım yerde oturan arkadaşıma haber verdim ki bir şey olursa gelip beni alsın :)

Eşim benimle gelememişti. Çok yoğun çalıştığı için sadece 2 kere gelme hakkı vardı. Birini doğum için gelerek kullanacaktı. Öteki hakkımızı da onu daha çok özlediğimde gelmesinden yana kullandık ve ben Amerika’ya gittikten 1 ay sonra yanıma geldi.

Neyse ki boyum uzun olduğundan giderken çok göbeğim yoktu ve hiç hamile gibi durmuyordum. İri bir kadın gibiydim sadece. Chicago üzerinden San Francisco’ya uçtum. Uçuşum rahat geçti. Doktorumdan uçabilir yazısını almıştım fakat kimse sormadı. Ben de kimseye bir şey söylemedim. Sadece bizimle ilgilenen hostese saat başı beni uyandırmasını ve yürümemi hatırlatmasını istedim. Her saat başı bir bardak su içtim ve bütün uçağı boydan boya dolaştım. İndiğimde en ufak bir şişlik dahi yoktu bacağımda. Benim gibi 15 saatten fazla uçacak olan annelere tavsiyem; bol bol su için dolaşın ve göbeğinizi kremlemeyi unutmayın J